fb
en
Polska Akademia Nauk Ogród Botaniczny
Centrum Zachowania Różnorodności Biologicznej w Powsinie
Polska Akademia Nauk Ogród Botaniczny
Centrum Zachowania Różnorodności Biologicznej w Powsinie

Kolekcja roślin drzewiastych

PLAN OGRODU

Kurator: mgr inż. Agnieszka Kościelak
tech.ogr. Wojciech Stolarzewicz
tech.ogr. Krzysztof Szkopek 1/2

Dane ogólne:
Liczba taksonów: 2557
Powierzchnia: 6 ha


Za początek istnienia Arboretum można przyjąć rok 1979, kiedy posadzono pierwsze grupy i szpalery drzew wg projektu dendrologa dr inż. Andrzeja Marczewskiego.

Do największych jednorodnych kolekcji należą:

 
  • KOLEKCJA ROŚLIN MAGNOLIOWATYCH

    (jedna z największych w Polsce), w której zgromadzono 91 taksonów, głównie z rodzaju magnolia (Magnolia) 78 taksony i z rodzaju tulipanowiec (Liriodendron) – 13 taksonów.

    Najwięcej zgromadzono odmian magnolia Soulange’a (Magnolia ´×soulangeana) (fot.1) - 16 odmian. Magnolia ta jest mieszańcem magnolii nagiej (Magnolia denudata) i magnolii purpurowej (Magnolia liliiflora) uzyskanym w 1820 roku przez francuskiego hodowcę, emerytowanego oficera kawalerii Soulange-Bodina w zakładach ogrodniczych we Fremont k. Paryża. Na świecie istnieje około 50 jej odmian o kwiatach dużych (10-15 cm długości), białych, różowych lub purpurowych, rozwijających się zazwyczaj pod koniec kwietnia, przed rozwojem liści. W kolekcji rosną również bardzo zróżnicowane pod względem barwy kwiatów - siewki magnolii gwiaździstej (Magnolia stellata) (fot.2), naturalnie występującej w górach Japonii na Honsiu. Pachnące kwiaty tej magnolii rozwijają się czasami już w końcu marca lub na początku kwietnia. Tulipanowiec amerykański (Liriodendron tulipifera) (fot.3) należący też do rodziny magnoliowatych (Magnoliaceae) dorasta w swojej ojczyźnie – Ameryce Północnej do wys. 60 m. Ma oryginalne liście: cztery klapy ostrozakończone, z szeroklinowatym wcięciem na wierzchołku. Kwiaty przypominające kształtem tulipany, rozwijają się w czerwcu.

    więcej »

  • KOLEKCJA ROŚLIN WRZOSOWATYCH

    - składa się z 616 taksonów spośród 21 rodzajów. Najbardziej atrakcyjny jest rodzaj Rhododendron (różanecznik i azalia). Dotychczas zgromadzono 112 gatunków botanicznych, 171 odmian uprawnych różaneczników zimozielonych oraz 130 odmian azalii.

    więcej
  • KOLEKCJA ROŚLIN IGLASTYCH

    – zgromadzono w niej 598 taksonów (gatunków i odmian) spośród 29 rodzajów. W środkowej części arboretum, na zagonie otoczonym trawnikiem rosną gatunki iglaste odznaczające się powolnym wzrostem i karłowym pokrojem. Wyeksponowano tam gatunki i odmiany jałowców (Juniperus), cisów (Taxus), żywotników (Thuja), cyprysików (Chamaecyparis), wyselekcjonowanych form kosodrzewiny (Pinus mugo) i świerków (Picea) np.: świerk biały ‘Conica’ (Picea glauca ‘Conica’) (fot.20): karłowy, bardzo powoli rosnący świerk o stożkowatym pokroju, który został znaleziony w 1904 r. w górach koło jeziora Laggan w Kanadzie. Najstarsze znane okazy mają 4 m wysokości. W północnej części arboretum rosną gatunki roślin iglastych, takie jak: Jodła jednobarwna (kalifornijska) (Abies concolor) naturalnie występująca w południowo-zachodnich rejonach Ameryki Północnej, gdzie rośnie w górach do wys. 3300 m n.p.m. i dorasta do 60 m wysokości. Sosna czarna (Pinus nigra) zawdzięcza swą nazwę z powodu bardzo ciemnej, prawie czarnej kory. Występuje naturalnie w górach południowej Europy, Azji i północno-zachodniej Afryki, gdzie rośnie głównie na glebach wapiennych, ciepłych i suchych. Dorasta do 40 m wysokości. Jest to cenna sosna dla rejonów przemysłowych – bardzo wytrzymała na zanieczyszczenia powietrza. Świerk serbski (Picea omorika) znany w swojej ojczyźnie czyli Serbii pod nazwą -, ,Omorica’’. Jest to relikt trzeciorzędowy i endemit mający bardzo mały zasięg występowania: na pograniczu Serbii z Bośnią i Hercegowiną. Rośnie tam na wapiennych górach Tara do wys. 1700 m npm. Jodła koreańska (Abies koreana) (fot.21.) to jedna z najniższych jodeł (do ok. 18 m wys.), naturalnie występująca w górach południowej części Płw. Koreańskiego. Rośnie tam na wulkanicznym podłożu, powyżej 1000 m npm. Zawiązuje dużo małych szyszek (4-7 cm długości) już przy wysokości 1m. Szyszki przed dojrzeniem są fioletowe lub niebieskie. Na terenie Ogrodu występuje duża grupa miłorzębu dwuklapowego (Ginkgo biloba),(fot.22) który jest gatunkiem reliktowym i endemicznym, niezwykle rzadkim w naturze – w południowo-wschodnich Chinach. Preparaty z jego liści i owoców mają ogromne znaczenie lecznicze. W Ogrodzie zgromadzono również dużą populację metasekwoi chińskiej (Metasequoia glyptostroboides), reliktowego i endemicznego gatunku rosnącego naturalnie w trudno dostępnych obszarach środkowych Chin na wysokości 700-1350 m n.p.m. W środkowej części Ogrodu występuje sztuczna, 40 - letnia populacja kosodrzewiny (Pinus mugo) (fot.23). Rośnie tam ok. 2800 egzemplarzy pochodzących ze szkółek leśnych Tatrzańskiego Parku Narodowego. Sosna limba (Pinus cembra) (fot.24) rośnie na terenie Ogrodu w sąsiedztwie Kolekcji Flory Polski. Naturalnie występuje w górach środkowej Europy (Alpy, Karpaty). W Polsce jedyne naturalne stanowisko występowania jest w Tatrzańskim Parku Narodowym. W Polsce jest pod ścisłą ochroną gatunkową od 1919 roku. W pozostałych kolekcjach roślin drzewiastych najliczniej reprezentowane są następujące rodzaje roślin liściastych: klon (Acer)66 taksonów, m.in. klon japoński ‘Aconitifolium’ (Acer japonicum ‘Aconitifolium’) (fot.25), buk (Fagus)25, jesion (Fraxinus)16, hortensja (Hydrangea)47, jaśminowiec (Philadelphus) – 27, dąb (Quercus) – 45, jarząb (Sorbus) 18 oraz lilaków (Syringa) 58 taksonów, np. lilak pospolity ‘Henri Robert’ (fot.26) Bardzo ciekawym okazem w arboretum jest krzew, endemit północnoamerykański franklinia amerykańska (Franklinia alatamaha) (fot.27). Został znaleziony w 1765 r. w stanie naturalnym w Stanach Zjednoczonych, w stanie Georgia. Po 1790 roku już nie odnaleziony, zachowany tylko w uprawach (m.in. w ogrodach botanicznych, arboretach). Kwitnie na biało we wrześniu-październiku. Na krzewach rosnących w miejscach nasłonecznionych, liście przebarwiają się jesienią na czerwono. W zachodniej części arboretum pod okapem starych dębów szypułkowych rośnie Heptacodium miconioides -wysoki krzew liściasty, który po raz pierwszy został znaleziony w 1909 roku w zachodnich Chinach przez amerykańskiego podróżnika i "łowcę roślin" – Ernesta Wilsona. Wprowadzony do uprawy dopiero w 1980 r. przez Arnold Arboretum w Stanach Zjednoczonych.

 

PLAN OGRODU    drukuj

Aby przejść do opisu wybranych kolekcji roślin, kliknij interesujący Cię obszar na planie.