instagram
fb
en

Na 100-lecie niepodległości

W tym roku Polska obchodzi 100-lecie odzyskania niepodległości. Włączając się w obchody tego jubileuszu, chcemy Państwu zaprezentować polskie odmiany drzew, które powstały na początku dwudziestego wieku...


W tym roku Polska obchodzi 100-lecie odzyskania niepodległości. Włączając się w obchody tego jubileuszu, chcemy Państwu zaprezentować polskie odmiany drzew, które powstały na początku dwudziestego wieku, były w sprzedaży w okresie, kiedy odzyskaliśmy niepodległość i aktualnie rosną w naszym ogrodzie.

Odmiany te powstały w Szkółkach Zamoyskich w Podzamczu, a ich autorem był Feliks Rożyński, kierownik tych szkółek.

Robinia akacjowa ‘Rozynskiana’ (Robinia pseudoacacia ‘Rozynskiana’) – uzyskana w 1896 roku największą karierę robiła właśnie po odzyskaniu niepodległości i była oferowana w wielu ówczesnych szkółkach. Odmiana ta do dziś jest bardzo popularna zarówno w kraju, jak i za granicą. Odznacza się ona bardzo długimi, bo dochodzącymi do 60 cm liśćmi, które w połączeniu z nieznacznie przewieszającymi się gałązkami sprawia wrażenie odmiany płaczącej. Kwiaty białe typowe dla robinii zebrane są w długie, do 35 cm, luźne kwiatostany. Odmiana ta w naszym ogrodzie rośnie w okolicach budynku dyrekcji (na planie oznaczony literą „D”).

fot. Robinia akacjowa 'Rozynskiana'

Kolejną odmianą robinii jest odmiana ‘Karolina Zamoyska’ (Robinia pseudoacacia ‘Karolina Zamoyska’) otrzymana w 1913 roku. Odmiana ta odznacza się pierzastymi liśćmi o długości do 20 cm, złożonymi z 15-19 listków. Poszczególne listki wiosną są cytrynowożółte lub jasnozielone, ze słabo widocznymi jaśniejszymi wzorami. Latem liście ciemnieją, wzory jeszcze jaśnieją i stają się prawie białe. Na początku lipca wszystkie liście są biało pstre. Niestety zabarwienie liści jest zmienne w różnych latach. Odmiana czasami bardzo ładna, innym razem mało zauważalna. Odmiana ta po drugiej wojnie światowej praktycznie zaginęła. Została odnaleziona w 1981 roku w Parku Hoserów w Żbikowie koło Pruszkowa.

W Ogrodzie można ją znaleźć w pobliżu budynku dyrekcji obok odmiany wyżej wymienionej.

fot. 'Karolina Zamoyska'

Kolejną odmianą jest odmiana grabu pospolitego ‘Foliis Argenteovariegatis Pendula’ (Carpinus betulus ‘Foliis Argenteovariegatis Pendula’). Odmiana ta jest drzewem dorastającym do 15 m z przewieszającymi się młodymi gałązkami. Liście ciemnozielone, nieregularnie żółto upstrzone, cechę tę szczególnie wyraźnie widać wiosną, później pstrość zanika, a liście stają się praktycznie zielone. W Ogrodzie odmianę tę spotkać możemy w okolicy Dworku Fangora, a także w centralnej części Ogrodu niedaleko głównej kolekcji róż.

fot. Grab pospolity

Nad zbiornikiem wodnym zlokalizowanym przy drodze prowadzącej od bramy do budynku dyrekcji rośnie olsza szara w odmianie ‘Aureomarginata’ (Alnus incana ‘Aureomarginata’). Jest to duże drzewo o luźnej koronie. Cechą charakterystyczną tej odmiany są owalne lub szerokoeliptyczne liście. Na wiosnę liście są zielone z nieregularną żółtą obwódką, która latem staje się zielonożółta i słabo widoczna. Odmiana ta została wprowadzona do handlu w 1913 roku, później przez wiele lat zaginiona. Odnaleziona w latach 60. w Ogrodzie Botanicznym w Poznaniu. Rozmnożona w drugiej połowie lat 90. i oferowana w szkółkach w Pęchcinie. Na początku XXI wieku egzemplarz mateczny został powalony przez wiatr.

      fot. Olsza szara             fot. Olsza a na niej hurmak olchowiec

tekst: Wiesław Gawryś
fot. Jan Marcinkiewicz

 
 
« powrót

PLAN OGRODU    drukuj

Aby przejść do opisu wybranych kolekcji roślin, kliknij interesujący Cię obszar na planie.